بسیاری از کاربران تصور میکنند تنظیمات تصویر تلویزیون فقط کار متخصصان است و نیاز به ابزارهای حرفهای دارد، اما واقعیت این است که میتوان با چند مرحله ساده و کمی دقت، کیفیت تصویر تلویزیون را به شکل قابلتوجهی بهبود داد. در واقع قسمت زیادی از تنظیمات پیشفرض کارخانهای برای محیط نمایشگاهی طراحی شده و نه خانه؛ بنابراین تصویر بیش از حد روشن، اشباع رنگی غیرواقعی و کنتراست اغراقشده معمولاً طبیعی است. هدف اصلی کالیبرهکردن این است که تصویر به آنچه چشم انسان در محیط واقعی میبیند نزدیکتر شود و تجربهای راحتتر و دقیقتر ایجاد کند.
اولین قدم انتخاب حالت تصویر مناسب است. بیشتر تلویزیونها حالتهای مختلفی مانند استاندارد، پویا و سینما دارند. حالت پویا معمولاً نور و رنگ زیادی دارد و برای فروشگاهها مناسب است، اما در خانه باعث خستگی چشم و مصرف انرژی بیشتر میشود. حالت سینما یا Movie معمولاً بهترین نقطه شروع است، زیرا رنگها طبیعیتر و روشنایی متعادلتری دارد. اگر تلویزیون شما حالت Filmmaker Mode یا حالت ISF هم دارد، استفاده از آنها میتواند تنظیمات پیشفرض دقیقتری ارائه دهد.
پس از انتخاب حالت پایه، باید روشنایی و کنتراست را تنظیم کرد. روشنایی نشاندهنده شدت نور پسزمینه است و در ساعات طولانی تماشا تأثیر زیادی روی چشم دارد. اگر محیط خانه شما پرنور است، روشنایی را کمی افزایش دهید، اما اگر معمولاً شبها فیلم تماشا میکنید، روشنایی کمتر باعث خستگی کمتر چشم و نمایش بهتر جزئیات سایهها میشود. کنتراست نیز میزان تفاوت بین رنگهای روشن و تیره را مشخص میکند. اگر کنتراست زیادی استفاده کنید، بخشهای روشن تصویر ممکن است بدون جزئیات نمایش داده شوند. هدف این است که سفیدی تصویر روشن باشد ولی جزئیات نورانی از بین نرود.
مرحله بعدی تنظیم رنگ است. تلویزیونها معمولاً رنگ را بهصورت اشباعشده نمایش میدهند تا در نگاه اول جذابتر بهنظر برسند، اما در طولانیمدت طبیعی نیست. بهتر است میزان رنگ را آنقدر کم کنید تا چهرهها طبیعیتر شوند و رنگ پوست بیش از حد صورتی یا نارنجی نشود. اگر تلویزیون شما گزینه تنظیم دمای رنگ دارد، حالت Warm یا Warm2 معمولاً نزدیکترین گزینه به استاندارد سینمایی است. ممکن است در ابتدا کمی زرد به نظر برسد، اما چشم شما به تدریج به آن عادت میکند و در واقع رنگ واقعیتر را مشاهده میکنید.
بخش دیگری که نقش مهمی در تجربه نهایی دارد، تنظیم وضوح یا Sharpness است. بسیاری از افراد به اشتباه فکر میکنند هرچقدر وضوح بالاتر باشد، تصویر بهتر میشود، اما در واقع افزایش بیشازحد آن باعث ایجاد حاشیههای مصنوعی در اطراف اشیا و چهرهها میشود. Sharpness باید در بیشتر تلویزیونها کم یا حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد باشد؛ در غیر این صورت تصویر حالت غیرطبیعی و بیش از حد پردازششده پیدا میکند.
نوبت به تنظیم Motion یا همان حرکت تصویر میرسد؛ بخشی که بسیاری از کاربران نسبت به آن احساس نارضایتی دارند، مخصوصاً وقتی هنگام تماشای فیلم حالت “صابوناپرا” ایجاد میشود. حالت Soap Opera Effect زمانی دیده میشود که تلویزیون برای روانسازی تصویر از پردازش مصنوعی استفاده کند. اگر از این حالت خوشتان نمیآید، کافی است تمام Motion Smoothing و Motion Interpolation را خاموش یا روی حداقل قرار دهید. با این کار فیلمها همان حالتی را پیدا میکنند که کارگردان مدنظر داشته است.
در مرحله بعدی تنظیم سطح تاریکی یا Black Level اهمیت دارد. اگر این مقدار بیش از حد پایین باشد، جزئیات صحنههای تاریک از بین میرود و اگر بیش از حد بالا باشد، تصویر خاکستری و بیروح به نظر میرسد. بهترین راه این است که صحنهای تاریک را پخش کنید و تنظیم را طوری تغییر دهید که هم تیرگی طبیعی باشد و هم خطوط و بافتها دیده شوند.
کالیبراسیون تصویر تلویزیون در خانه نیاز به ابزار پیچیده ندارد؛ تنها کافی است محیط اتاق، نوع استفاده و سلیقه شخصی را در نظر بگیرید. با چند دقیقه زمان و چند تست مختلف، میتوان کیفیت تصویری بسیار دقیقتر و واقعیتر به دست آورد؛ تصویری که کمتر چشم را خسته میکند و لذت تماشای فیلم و بازی را چند برابر افزایش میدهد.
نظرات کاربران